روز سی ام

هی گیر دادیم به دولت که باید انتقاد پذیر بود دیدیم نمیشه باید از خودمون شروع کنیم

در پی انتقادهای شدید مبنی بر اینکه چرا اینقدر غم ...ما هم انتقاد پذیری خود را نشان داده

و فعلا غم ر ا در سلول انفرادی انداختیم تا کمی تنهایی بکشه وغصه بخوره ببینه ما چی کشیدیم

و بلکه متنبه بشه و دیگه سراغمون نیاد البته ما گهگاهی به رسم وفاداری وحرمت

نون ونمکی که تنهایی به خوردمون داد بهش سر میزنیم ...میدونم موقعی که نیستم دلتنگمه

بکش غم که حقته باید بکشی....

خواب دیدم اون بالاهام تو اوج بالای یه قلعه خیلی بلند از اون بال همه چی رو میشد دید

جنگل رود خونه آدما ..اما یک دفه افتادم سقوط کردم همه چی خراب شد

دل من آغازسقوط دوبارت مبارک

همه تو زندگی دنبال آرامشن پول ...خونه...ماشین ...حتی دنبال هیجانن تا با اون هوس هیجان خودشون آروم کنن و به آرامش برسنن تنوع طلبن چون از تکرار خسته میشن و آرامششون....هدف از هرکاری

بدست آوردنه آرامشه

از افکار هیتلر گرفته تا ارائه آمار تورم!!!!!! از انتقاد گریزونن چون آرامش قدرت طلبیشون ...

من همه ی این چیزارو یک جا دارم ...فقط ترس نمیزاره آرامشم همیشگی باشه

کلی بالا وپایین رفتیم تا نمایشگاه نقاشی رو پیدا کردیم تابلوهارو نگاه کردم چیزی سر در

نیاوردم همه ی این گیجی من بهانه ای بود برای استشام هوای گرم تو...من نفس گرفتم.

دعوا و زد وخورد من و تنهایی

یک شنبه بود بود همین ماه خیابان شهدا ،تنهایی خودش اومد به سراغم ازم گله کرد که چرا

حالشو کمترمیپرسم ....این هم گفتگوی ما (این شعر با لحن خودم بی وزنی نیست اما با لحن

شما شاید...

"با توام ...توکه ادعا میکنی یه شاعری**** تو که توبیراهه ی بن بست شبیه مسافری

تو که وفاداری ِ تو دیگه ثابت شده بود ****تو که با من وطنت خاک غربت شده بود

تنهایی تو منم اسمم دیگه رو خودمه**** تن رهایی از همه چیز همه وقت پیش منه

چرا بی وفا شدی یکی رقیب من شده ؟ ****حرف بزن بگو کیه اسم منو شکن شده

لال نشو سکوت نکن دق نده روح منو**** چشماتو باز کن و ببین این غم واندوه منو

بی تو من تنها شدم رفیق بی کسیت منم**** منم که با تو تا ابد اسمتو لبخند میزنم

بیا بریم یه خرده تو خیابونا گشت بزنیم**** توی گوش هم بگیم که ما همش همسخنیم

بیا بریم"....گفتم بایست تند نرو درست بایست**** بزار بگم تنهایی من بگم درد تو چیست

تو برام چی داشتی این مدتی که بودی پا به پام ***تحفت غیر غم خودت غیر درد چی بود برام

این همه مدت منو تا مرز خودکشی روسندیَم**** فک کردی آدم نبودم فک کردی که من چیَم؟

یادته تو بلوار شهر قم مردنو گذاشتی پیش پام**** این راهه حل بود که گذاشتی. تنهایِ بدبخت مدام

آره بی وفا شدم میخوام بهت سر نزنم ****حتی وقتی که زنده ام حتی بعد مردنم

وصیت کردم به عزیزم که بهم سر بزنه ****منو تنها نزاره با تو ..اون همیشه با منه

برو گم شو دور شو از جلو چشمای من ****دیگه ازت خسته شدم تکرار بیهوده ی تن

دیگه ازت خسته شدم ...نمیخوام اسم تورو**** د ِ..مگه نمیشنوی دیگه خوب بسه ...برو

الان بی تو با عشق خودم نگاه کن...اینجوریَم ****میدونم نمیدونی این روزا درگیر کیَم

پیشمه اسمش و یادش همیشه... همه وقت ****صبح زود طلوع شب ساعت پنچ ساعت هفت

گوشیم همیشه دستمه انگشتم رو دکمه ی تماس**** فکر اون تشویش دلم تقدیرمون گرچه جداس

گفتش که" فک کردی... اونم مثل همه ی آدمکاس ****بعد مدتی میره میبینی که یه بی وفاس

یه نگاه کرده بهت دلش سوخته کمی برات ***تو هم سرگرمیه اونی عاشقی ... کوره چشات

تو خیال کردی که فهمیده اون درد دلو ***خیلی ساده ای ترحمه زهی خیال باطلو

آخه بدبخت تو چی داری که این روزا پیش ِ تواِ ****مگه اون غریبه نیس مگه قوم وخویش تواِ؟"

گفتم تنهایی ...راجِ به کسی که دوسش دارم****فکر غلط نکن وگرنه تنهات می زارم

گوش بده الان می ری مثل بچه آدم جیم میشی ****میدونم که تنهایی بعد من یتیم میشی

گاهی وقتا که یاد اون نبودنش می کُشدَم**** یتیم نوازی میکنم بهت کمی سر میزنم

همین پیش پای تو کلی باهم قدم زدیم ***کلی گفتیم خندیدیم تو که صفری و صدیم

وقتیم که نیس دلم بدجوری دلتنگه اونه**** گاهیَم عاش ِ...شقشم! بهم میگه یه دیوونه

یهو نمیدونم چی شد گل به صورتش شکفت ****همین که دلتنگی اومد یه دفه خندیدو گفت

"میشناسمش اونو از دوستای خود ِ منه**** امیدوارم همیشه اون یارت باشه تا لب مرگ

یه دفه یکی اومد مبهم وگیج گفت که چیه؟ ***ول کنین همدیگه رو اینجا خوب کی به کیه؟

به به جنا ب تنهایی چطوری نارفیق من**** چرا انقد پریشونی ؟کهنه ی زیر تیغ من

پرسیدم شما ؟چهرتون یه جوری آشناس**** گفت من دلتنگیتم اون که گاهی پیش ِ شماس

اومدم پیشت باشم چون که عزیزت اینجا نیس**** داره دلت تنگ میشه باز بشین و شعری بنویس

گفتم ولم کنین چی میخواین شما از جون من ***دارین زجر کش میکنین میشکونین استخون من

هر دو باهم داد زدند آقارو باش مقصر خودت***ی میخواستی عاشق نشی خوب دلو بهش ندی

نقش ما دوتا تو قلب ِ‌ تموم ِ‌ عاشقاس ****هر جا که قصه ی عشقه اونجا رد ِ پای ماس

تنهایی پوزخندی زد وهمین که داش پر میکشید ****گفت باشه ایشالا که بهم یک روزی میرسید

بدون خدافظی تو پیاده رو پر زد و رفت**** عصر یه شنبه هشتم آذر ساعت هفت

یه روز میرم سراغ تنهایی اینو من حس میکنم ****روزی که بدون محبوب خودم تنها می مونم

الان یه مدتی فقط ما دو تا قهر همیم ***هر کدوم آواره یه گوشه توی شهر ماتمیم

به اجبار سرنوشت ی روزی عشق من می ره**** با دل ِتنگ و تنهایی یک باره قلبم مگیره

بودنش کنار من یه جوری تعویقه مرگمه**** این روزا دلتنگی اون تنها رفیقه مرگمه

من و تنهایی و دلتنگی هر سه تنها میشینیم ****دست به دست هم دور یه آتیش حلقه میزنیم

آروم آروم ذوب میشم تو هیزم این دوتا رفیق ****منو آتیش میکشن تو حس غصه ای عمیق

غصه ی نداشتنو نبودنش کنار من ****غصه ی اینکه چرا غصه شده غمخوار من

بهم بگو اون چه روزیه خدا بگو تا بدونم ****تا قبل رفتنش روح وجسممو بسوزونم

من که میمیرم ی روز پس همین امروزو خوشه ****کسی اینجا که نیس تا ببینه دل چی میکشه

تویی که یادت همیشه توی قلبم می مونه**** دلتنگیت الان پیشمه سلام بهت میرسونه

سبد من خالیست

من آلبالو را از شاخه ات نخواهم چید

نه انار و دانه های یاقوتیش هم

سهم صدف رنگین باد

انگور را به زنبورها بسپار

تشنه ی شرابند

آن سبد گیلاس هم ارزانی نگاه سرخت

"کدامین را"؟

نه.. سیب را نصیب دستان من کن

عطر باغ من خالی از عطر سرخی این سیب است

خاک من خشکیده ی عشق

ریشه ام زخمی از بی ابریست

ساقه ام خم زده از غصه طوفان غم است

برگ من زرد ی خاکستر این عاطفه هاست

تن من طعم تلخ کاج غم است

سیب را میخواهم

تا حادثه رویش یک باغ شوم

با دست ِ‌؟...نه ، سیب

جوانه زده از باران بهار

قرض بگیرم ابر بی پلکش را

تا به دامان خاک بی آب وعلف

بغضم گریه شود

نسیم بهار عاشقی در به در است

دنبال عطر سیب است

انار ترک خورده ی لب سیب

سرخی باغ من است

چشمان من سیب مچیند

از چشمان مستانه ی آن

شراب زندگی می سازد

باغبان میچیند

آلبالو ....انار... گیلاس...

نه! سیب را برای من...

سبد من خالی از عطر سیب است

خدا سیب را جدا میچیند

دستانم از خدا سیب میچیند

گله نکن کار یک عاشق دلتنگ محبوبش بودنه

من خوبم تا تو خوب باشی پس خوب باش تا منم خوب باشم